FAKT SPOŁECZNY

Forma cogito jest faktem społecznym mieszczącym się w skompliko­wanym systemie form gramatycznych. Mówiący cogito, o ile chodzi o strakturalno-funkcjonalne zróżnicowanie tej formy, tak samo „nie wie, co czyni”, jak ten, kto podnosi rękę, chociaż nie zna fizjologicznego mechanizmu uruchamiania narządów ruchu przez idące z mózgu impulsy energii ner­wowej. Pomyślenie o czymś jest reakcją na jakiś bodziec zewnętrzny lub wewnątrzpochodny (endogeniczny). Myśleć to znaczy uświadamiać sobie związki zależności zachodzące między procesami, rzeczami, zjawiskami. To, że ja myślę, jest dowodem tego, że reaguję na hodźce. Taka też jest treść znaczeniowa formy cogito, która swoją strukturą implikuje istnienie myślącego podmiotu, wnioskiem zaś mogącym wynikać z jej treści byłoby raczej ahąuid est niż sum: istnieje coś poza moim „ja”, na co mogę reago­wać, z czym mogę obcować myślowo.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Jestem budowlańcem, na co dzień prowadzę malutką firmę budowlana w małym mieście na południu Polski. Pisanie to moja pasja, dlatego założyłem bloga o tematyce budownictwa, znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących m.in wyboru odpowiednich materiałów budowlanych. Zapraszam do śledzenia mojego bloga!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)