OMAWIANE ZAGADNIENIE

Omawiane tu zagadnienie myślenia i bytu ma charakter nie tylko filozoficzny; dotyczy ono takich pojęć jak substancja („coś”) i atrybut („tycie”) będących ontologicznymi odpowiednikami pojęć podmiotu i orzeczenia, te zaś pojęcia są podstawowymi składnikami aparatury poję­ciowej, którą posługuje się językoznawca. Do pytań w treści swej filozo­ficznych nieuchronnie prowadzi analiza budowy słowotwórczej wyrazów, których podział najogólniejszy jest podziałem na formacje podmiotowe i formacje orzeczeniowe. Zastanawiając się nad treścią zdania cogito, ergo sum, musimy zadać sobie przede wszystkim pytanie: co znaczy cogito?; z tym zaś pytaniem wiąże się następne: czy forma cogito może mieć określoną treść niezależnie od dopełnienia, którym potencjalnie rządzi? Inaczej: czy można wyodręb­nić treść tej formy niezależnie od jej fakultatywnych zakresów? W związku z tym zagadnieniem nie tylko odsłaniają się przed nami ścisłe związki zachodzące między filozofią a językoznawstwem, ale staje się dla nas widoczna jedność, tożsamość zasadniczej problematyki obu tych kierunków myśli poznawczej.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Jestem budowlańcem, na co dzień prowadzę malutką firmę budowlana w małym mieście na południu Polski. Pisanie to moja pasja, dlatego założyłem bloga o tematyce budownictwa, znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących m.in wyboru odpowiednich materiałów budowlanych. Zapraszam do śledzenia mojego bloga!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)