WYDARZENIE JAKO SCENA

Całe opijane wydarzenie widzimy; widzimy zarówno samą „scenę”, na której coś się działo w naszych oczach — plac miejski, jak i „aktorów” na tej scenie gołębie i dwóch ludzi, jak wreszcie czynności tych aktorów: wejście ludzi, odlot gołębi. W tym opisie usiłowaliśmy ująć obiektywną treść widzianego przez nas obrazu. Moglibyśmy ten obraz (to wydarzenie) opisać w słowach innych, tworzących jedno zdanie lub więcej, na przykład: dwaj mężczyźni weszli na plac, po którym chodziły gołębie. Gołębie odleciały. To, że były spłoszone, nie jest bezpośrednim obiektem naszej percepcji wzrokowej, jest to nasz domysł, nasza interpretacja zachowania się gołębi: widocznie się przestraszyły. Sam wyraz „widocznie”, który ma oznaczać nasze wnios­kowanie, wiąże się etymologicznie z postrzeżeniem wzrokowym. Granica dzieląca perceptio od operatio intellectus jest nieuchwytna.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Jestem budowlańcem, na co dzień prowadzę malutką firmę budowlana w małym mieście na południu Polski. Pisanie to moja pasja, dlatego założyłem bloga o tematyce budownictwa, znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących m.in wyboru odpowiednich materiałów budowlanych. Zapraszam do śledzenia mojego bloga!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)